Ktoś zabił rysicę. Być może razem z nią skazał na śmierć jej młode.

W piątek 7.08.2026 r. Zachodniopomorskie Towarzystwo Przyrodnicze zostało wezwane do martwego rysia znalezionego w rzece Kokna, pod Złocieńcem, na Pomorzu Zachodnim.

Już pierwsza informacja, którą usłyszał nasz pracownik terenowy nie pozostawiała złudzeń, że mamy do czynienia z nienaturalną śmiercią zwierzęcia. Na miejsce, w towarzystwie Komendanta Straży Leśnej Nadleśnictwa Złocieniec, pojechał zespół terenowy ZTP, wyposażony między innymi w wykrywacz metalu.

W ciele martwej rysicy stwierdzono otwór wlotowy po pocisku, a detektor potwierdził obecność metalu. Samica nie miała obroży telemetrycznej. Na miejsce przybyli funkcjonariusze Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego Komendy Powiatowej Policji w Drawsku Pomorskim, którzy przeprowadzili oględziny zwłok, zabezpieczyli materiał dowodowy oraz rozpoczęli wyjaśnianie okoliczności zdarzenia.

Wstępne ustalenia oraz zebrany materiał dowodowy wskazują, że rysica została zabita najprawdopodobniej z broni myśliwskiej. Z jej ciała wydobyto i zabezpieczono fragmenty pocisku, które będą jednym z kluczowych dowodów w prowadzonym postępowaniu.

Rysica została odnaleziona w rzece stanowiącej granicę dwóch obwodów łowieckich dzierżawionych przez koła łowieckie „Jeleń” i „Cyranka”. To właśnie na tym obszarze prowadzone będą dalsze czynności mające wyjaśnić okoliczności jej śmierci.

Ciało zastrzelonej rysicy znajdowało się w wodzie. Stan rozkładu ciała był zaawansowany, stąd nie można już było stwierdzić, czy była karmiącą matką. Większość rysic w tym okresie wyprowadziła już swoje młode z gniazd i rodziny się przemieszczają.

I właśnie ta niewiadoma boli najbardziej.

Jeżeli wychowywała młode, gdzieś w lesie mogły pozostać małe rysie, które czekały na jej powrót. Nie rozumieją, dlaczego matka nie wraca. Bez niej nie mają praktycznie żadnych szans na przeżycie.

Być może wraz z tą jedną rysicą straciliśmy nie jedno, lecz kilka istnień.

Dla wielu osób to tylko jedno zwierzę.

Dla nas to efekt wieloletniej pracy wielu ludzi. Godzin spędzonych w terenie. Monitoringów. Telemetrii. Ratowania rannych zwierząt. Edukacji. Walki o odbudowę gatunku, który niemal zniknął z północnej Polski.

Ryś jest w Polsce gatunkiem objętym ścisłą ochroną. Każda utrata pojedynczego osobnika ma znaczenie dla całej populacji. Dziś liczebność rysi w Polsce szacuje się zaledwie na około dwieście osobników. Każda dorosła samica może zdecydować o przyszłości kolejnego pokolenia.

Ktoś spojrzał przez przyrządy celownicze.

Ktoś podjął decyzję.

Ktoś nacisnął spust.

A potem próbował sprawić, by ta historia na zawsze zniknęła w nurcie rzeki.

Nie zniknie.

Takie sprawy potrafią trwać latami. Czas nie oznacza jednak zapomnienia.

Ta rysica nie była anonimowym zwierzęciem.

Pracownicy Zachodniopomorskiego Towarzystwa Przyrodniczego pobrali próbki do badań genetycznych. Dzięki nim poznamy jej pochodzenie, będziemy mogli ustalić jej linię genetyczną i powiązania z innymi rysiami pochodzącymi z projektu. Dowiemy się, skąd pochodziła i jakie miejsce zajmowała w odbudowywanej populacji.

Nie była numerem w statystyce. Była częścią historii, którą od lat próbujemy napisać na nowo.

Jeżeli ktoś myśli, że wraz z oddanym strzałem wszystko się skończyło, jest w błędzie.

To dopiero początek.

Będziemy walczyć o ustalenie sprawcy. Będziemy wspierać organy prowadzące postępowanie. I nie pozwolimy, by śmierć tej rysicy została zapomniana.
Dla niej.
Dla jej być może osieroconych młodych.
Dla wszystkich rysi, które mają prawo żyć w naszych lasach.

Dziękujemy Policji i Komendantowi Straży Leśnej za sprawne przeprowadzenie procedur na miejscu zdarzenia. O postępach w dochodzeniu będziemy informować, w porozumieniu z Komendą Policji.